Matka

Dzień Matki

admin — Wed, 03 Dec 2008 20:43:50 +0000

Dzień Matki przypada na dwudziestego szóstego maja.
Dzień Matki w naszym kraju przypada na dwudziestego szóstego maja. Jest to jedne z najbardziej popularnych świąt w Polsce. Kwiaciarnie przezywają wówczas istne oblężenie. Swoim matkom kupujemy kwiaty, wręczamy laurki czy też inne drobne upominki. Idea Dnia Matki jest bardzo jasna i czytelna – to taki specjalny dzień, kiedy okazujemy swoim mamom, jak bardzo je kochamy, jak je szanujemy i jak cenimy ich ciężką pracę na co dzień. Czasami o takich sprawach zdarza nam się w natłoku zajęć po prostu zapominać. Tymczasem taki dwudziesty szósty maja ma skłonić nas do odpowiednich refleksji, ma sprawić, abyśmy na chwile przystanęli o pomyśleli o swojej mamie i czy rzeczywiście jesteśmy dla niej dobrze i wyrozumiali. Kult matki znany był już w starożytnych czasach, matki były boginiami, symbolizowały urodzaj oraz płodność. Kiedyś, na przykład w Anglii, Dzień Matki był dniem wolnym od pracy. W Polsce, choć dzień wolny od pracy to nie jest, to na pewno jest to dzień bardzo szczególny oraz wyjątkowy.

Matka

admin — Wed, 03 Dec 2008 20:43:41 +0000

Każdy z nas posada biologiczną matkę.
Matka jest każda kobieta, która posiada chociaż jedno dziecko. Każdy człowiek ma swoją biologiczną matkę – jest nią kobieta, która go urodziła. Nie wszystkie biologiczne matki zajmują się jednak swoimi biologicznymi dziećmi. Nieraz suszymy o przypadkach, kiedy to matka porzuciła własne dziecko. Taki dzieciak trafia zatem do stosownej placówki. Być może znajdzie się rodzina zastępcza, która zechce go adoptować i wówczas takie dziecko będzie mieć przybraną matkę. Na taki krok zwykle decydują się pary, które z jakiś względów nie mogą mieć dzieci – wówczas dziecko ma matkę, która nie jest jego matką biologiczną. Kobiety mają zróżnicowane podejście, jeżeli chodzi o posiadanie dziecka. Nie każda chce być matką i należy takie podejście po prostu uszanować. Inne matkami chciałyby być, ale nie mogą. Jeszcze innym do szczęścia wystarczy jedno dziecko, a inne będą czuły się dobrze, jeżeli wydadzą na świat co najmniej dwójkę potomstwa. Wszystko zależy od indywidualnego podejścia kobiety do tej kwestii.

Matkować komuś

admin — Wed, 03 Dec 2008 20:43:24 +0000

Matkować komuś to otaczać go nadmierną opieką, której ktoś nie chce.
Nikt z nas nie przepada chyba za sytuacjami, kiedy to ktoś nam matkuje. Matkować komuś to zachowywać się wobec kogoś tak, jak by był własnym, rodzonym dzieckiem, chociaż nim nie jest. To również taka postawa wobec własnych dzieci, które już od dawna są dorosłe i świetnie potrafią zatroszczyć się o siebie. Kochają swoje matki, aczkolwiek nie potrzebują z ich strony aż tak nadmiernej opieki. Matkować komuś to zachowywać się wobec niego tak, jak by ciągle miał trzy latka i z niczym nie umiał sobie sam poradzić. Zachowujące się w ten sposób kobiety charakteryzuje przede wszystkim nadopiekuńczość. Są one na tym punkcie dosłownie przewrażliwione i wychodzą z niesłusznego poniekąd założenia, że bez ich pomocy biedne dziecko przepadnie. Absolutnie do nich nie dociera to, że takie zachowania są bardzo źle odbierane, ponieważ ktoś czuje się przez to raz, że zagłaskiwany na śmierć, a dwa – jest wściekły, bo ktoś się wtrąca w jego życie, a na dodatek cała ta sytuacja jest naprawdę bardzo delikatna.

Wdać się we własną matkę

admin — Wed, 03 Dec 2008 20:43:14 +0000

Wdać się we własną matkę to być jak ona.
O niektórych osobach – a zwłaszcza przedstawicielach płci damskiej – mówimy nieraz, że wdały się we własne matki. Prawda jest taka, że każda kobieta – bo na paniach się tutaj skupmy – jest podobna do swojej matki. I nie chodzi tutaj tylko i wyłącznie o wygląd zewnętrzny, chociaż i takich podobieństw z wiadomych względów uniknąć się nie da. Każda z pań, jeśli się naprawdę dobrze zastanowi, dojdzie do wniosku, że jest taka jak własna matka – w mniejszym lub większym stopniu, ale zawsze. Podobieństwa takie ujawniają się wraz z upływem lat – im kobita starsza, tym więcej zauważa rzeczy łączących ją ze swoją matką. Nie zawsze budzi to zachwyt – normalne jest, że każdy z nas zarzeka się, że nie chce być i nie będzie taki jak rodzice. Wdać się we własną matkę to mieć dla przykładu podobne odzywki i zachowywać się tak samo jak ona w określonych sytuacjach, to nawet gotować w podobny sposób, robiąc przy tej okazji nieziemski bałagan w kuchni, co w kimś naturalnie nas drażni, aczkolwiek nie w sobie.

„Wszystko o mojej matce”

admin — Wed, 03 Dec 2008 20:43:02 +0000

„Wszystko o mojej matce” to jeden z najlepszych filmów w światowej kinematografii.
„Wszystko o mojej matce” to film zdecydowanie należący do klasyki światowego kina. Znajduje się również w pierwszej piątce moich ulubionych dzieł filmowych – na miano dzieła zasługuje bowiem bezapelacyjnie. Nakręcił go w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym dziewiątym roku wybitny reżyser rodem ze słonecznej Hiszpanii Pedro Almodovar. To historia kobiety, która wskutek wypadku samochodowego traci syna. Tak się zaczyna owa historia – naprawdę niesamowita i wyciskająca łzy. To bardzo wzruszający i liryczny film oprawiony cudowną muzyką oraz wspaniałymi zdjęciami. Wszystko łącznie składa się na prawdziwe cacko, które docenili i na stojąco oklaskiwali widzowie na całym świecie. To bez wątpienia jeden z najlepszych – o ile nie najlepszy – film w całym dorobku Almodovara. Zdobył całe mnóstwo nagród z prestiżowym Oscarem na czele (najlepszy nieanglojęzyczny film w dwa tysiące drugim roku). Jest to film o miłości i samotności, o bólu po starcie kogoś bliskiego i o tym, jak po czymś takim żyć dalej.